Latem 1996 roku przedstawiciele Boston's Wainwright Bank & Trust Co. zostali poproszeni przez Kongres o wsparcie projektu ustawy o zakazie dyskryminacji pracowników (Employment Non-Discrimination Act, ENDA). Większość poproszonych o takie wsparcie banków natychmiast odrzuciła prośbę. Podstawową zasadą bankowości jest zapobieżenie wykluczenia jakiegokolwiek potencjalnego klienta, a bankierzy z natury są konserwatywni. Zatem mówienie o wspieraniu za pomocą środków prawnych mniejszości etnicznych, gejów i lesbijek oraz czynne zaangażowanie w te zagadnienia stoi w sprzeczności z tymi zasadami. Wainwright Bank bez wahania natomiast do inicjatywy przystąpił.
Wainwrght to jednak inny bank. Jako spółka giełdowa postawił bowiem na wypracowanie sobie reputacji najlepszego banku pod względem zaangażowania w kwestie społeczne. W związku z tym popiera wszelkiej maści ruchy społeczne i działania, od ruchów gejowskich, przez antywojenne po inicjatywy na rzecz obniżenia kosztów mieszkań dla najuboższych i sprzeciwiające się reformom ustawy imigracyjnej. Nie sposób oczywiście popierać wszystkich. Współtwórca banku i jego szef, Robert Glassman nie wydaje się jednak być speszonym. To właśnie niechęć do bycia bankiem "dla każdego" stanowi podstawę sukcesu.
Szaty lewicującego liberalnego banku Wainwright przybrał na początku lat 90. ub. wieku. Wynikało to z przekonań właścicieli banku jak też chęć zyskania marki banku tradycyjnej części lewicowej społeczności Bostonu. "Banki nie wyróżniają się między sobą, próbują to czynić tylko poprzez usługi i ceny, w gruncie rzeczy bardzo podobne. Wymyśliliśmy, że będziemy w stanie wyróżnić się jednocześnie pozostając w zgodzie z naszymi przekonaniami i przekonaniami naszej społeczności" - mówi Glassman.
Glassman zebrał odpowiednich do swojego planu ludzi, aby dodatkowo uwiarygodnić bank pozyskał na przykład jedyną w tym czasie ujawniającą publicznie swoje homoseksualne preferencje dyrektor banku Brendę Cole. Ona stała się twarzą banku i twórcą credo firmy. "Koledzy z rady nadzorczej i zarządu przyjęli tą nominację bez szemrania" - wspomina Cole.
Bank angażował się we wsparcie ENDA ale nie tylko. Wprowadzono zasadę płacy minimalnej dla pracowników banku, ustalono ją na poziomie 11,27 dolara za godzinę. Część serwisu internetowego to trybuna otwarta, na której każdy klient może umieścić podstronę wzywającą do donacji na wskazany cel społeczny (w chwili obecnej skorzystało z tego ponad 500 organizacji). Wspierane są projekty ekologiczne. Przede wszystkim jednak bank znany jest z zaangażowania w ruchy gejowskie.
Pionierski na ówczesne lata sposób pozycjonowania się banku dostrzeżono na katedrach marketingu i zarządzania, bank opisano we wpływowych magazynach poświęconych zarządzaniu i zaliczono do pionierów przyszłych tendencji na rynku. Glassman nie spodziewa się odniesienia podobnych sukcesów na przykład w Teksasie, wystarcza mu lojalność i poparcie klientów bostońskich. Część analityków ocenia model Wainwright jako ryzykowny, ale wyraźnie wyróżniający firmę na rynku i dający jej konkurencyjną przewagę przy kierowaniu usług do konkretnej grupy klientów. Jak zauważają, Wainwright's to przede wszystkim sprytny marketing i pozycjonowanie a nie inicjatywa prospołeczna. "Trzeba dobrze zrozumieć, co stanowi wartość dla klientów i o co gotowi są walczyć" - komentuje Christine Arena, konsultantka z San Francisco, która napisała książkę o banku.
Wainwrights miał w I kwartale br. 1,839 miliona zysku netto.W 2006 roku zyski banku w przeliczeniu na akcję wzrosły o 6,3%, wartosć depozytów o 3,6% a pożyczek o 9%. Poniżej średniej rynkowej jest natomiast zwrot na kapitale (wynosił 10,42%) i na aktywach (0,87%). To jednak nie odstraszyło inwestorów, dla których ważna jest postępowa agenda banku. Członkowie zarządu podkreślają, że sukces firmy mierzą równolegle - finansowo i w wymiarze społecznym. Wyniki w obu obszarach przenikają się i wpływają na całkowite powodzenie firmy jak też i na powodzenie w każdym z tych obszarów.
Na podstawie artykułu "Rebel with a Cause" autorstwa Johna R. Engena, opublikowanego w Bank Director Magazine, w wydaniu na 2 kwartał 2007.
No ok są sobie homoseksualiści i mi w niczym nie przeszkadzają, ale po jaką cholerę o nich się wszędzie mówi? To jest może jakieś 0.01% ludzi w tym kraju - dajcie im już spokój! Są ważniejsze sprawy, którymi media powinny się zająć.
Interesująca organizacja. Warto zwrócić uwagę na rzucanie się mediów i rozgłaszanie tego wszem i wobec trendami takimi czy siakimi. Geje niech sobie będą, ale to zaczyna śmierdzieć komercjalizacją idei na niezbyt sensownym poziomie. Tak samo jest z wypadkiem Kubicy. Kubica miał wypadek. No i media rozgłaszają wszem i wobec, że F1 to najbezpieczniejszy sport na świecie. Dosyć powiedzieć, że według who liczba amputowanych kończyn w i w związku z wypadkami w F1 w 2005 roku wynosi 326 (źródło: MIA). Bah.
