W Australii rotacja na stanowisku dyrektora finansowego w latach 2004-2005 wyniosła średnio 21,3% - wynika z badania Guerdon Associates. Oznacza to, że w przeciętnej firmie CFO utrzymuje posadę przez 4,7 roku. Nie może to pozytywnie przyczyniać się do budowania długoterminowej strategii finansowej firmy.

Od CFO i CEO oczekuje się, że przyniosą wyniki w okresie krótszym niż trzy lata, podczas gdy wdrożenie poważnej długoterminowej strategii wzrostu zajmuje zazwyczaj pięć lat. Kadra kierownicza, która jest wynagradzana w zależności od rocznych wyników w warunkach powolnego wzrostu, może wypracować oczekiwane rezultaty, jedynie ścinając budżet. Jest to jednak taktyka, która niszczy wymagającą inwestycji długoterminową strategię wzrostu.

Poświęcanie długoterminowych celów na rzecz krótkoterminowych wyników niszczy wartość spółki i często oznacza również koniec kariery CFO. Inicjatywy corporate governance także nie pomogły w rozwiązaniu tego problemu. Niewątpliwie zwiększają one transparentność działania spółek, ale zmuszają również do większego respektowania oczekiwań interesariuszy. Działający w bardzo konkurencyjnym otoczeniu inwestorzy instytucjonalni, którzy są pod presją udowodnienia swojej skuteczności przez dostarczanie szybkich zwrotów z kapitału, zmuszają firmy do wypracowywania krótkoterminowych zysków. Kupują i sprzedają akcje, tak aby zwrot z ich portfela rósł szybciej niż zwrot z kapitału przeciętnej firmy.

---

Na podstawie: CFO Magazine, wydawanego przez Fairfax, Australia, "Fast in, fast out".